Luka między skanami w raporcie: jak oddzielić oczekiwanie od pracy
Luka między zdarzeniami nie dowodzi bezczynności. Rozdziel czas procesu, potwierdzoną pracę, oczekiwanie, przerwę i brak informacji.
Przez piętnaście minut nie ma skanu. To odstęp między zapisanymi zdarzeniami, a nie potwierdzona przerwa pracownika. Zanim nazwiesz go bezczynnością, sprawdź, co obejmuje pomiar. W tym czasie mogło trwać oczekiwanie na produkt albo czynność, której skaner nie rejestruje.
Zacznij od znaczenia kolumny „czas”
Sprawdź opis raportu: jakie zdarzenie rozpoczyna pomiar i jakie go kończy? Czy zestawienie obejmuje czas przejścia zamówienia przez etap, czy czas potwierdzonych czynności? Lean Enterprise Institute rozróżnia czas przejścia przez proces od czasu faktycznego przetwarzania. To definicje organizacji pracy, a nie norma dla polskiego magazynu.
Odstęp od zakończenia zbierania do zamknięcia kartonu może zawierać kolejkę do stołu, pakowanie oraz wyjaśnianie braków. Jeśli raport zna tylko początek i koniec, nie odtworzy sam wszystkich tych części. W takim przypadku pozostaw informację o czasie całego odcinka i zaznacz, że podział jest nieustalony.
Co zrobić z długą luką?
Wybierz jedną lukę i zapytaj osobę wykonującą zadanie o przebieg pracy. Sprawdź dostępne potwierdzenie przyczyny: zgłoszenie braku produktu, uzupełnienie stanowiska lub awarię drukowania. Nie twórz odgórnie listy „przerw” przez odejmowanie wszystkiego, co nie zostawiło skanu.
Stosuj cztery rozróżnienia: potwierdzona czynność, potwierdzone oczekiwanie, odnotowana przerwa i czas nieustalony. Nie zamieniaj ostatniej kategorii w dowolną z pozostałych, żeby podział sumował się do wygodnego wyniku. To propozycja czytania danych procesu, nie metoda nadzorowania ludzi.
Dwa wyniki z tej samej godziny
Przyjmijmy wymyślony przykład stanowiska: w ciągu godziny zakończono dwadzieścia paczek. Załóżmy, że wiarygodny zapis potwierdza 25 minut pakowania tych paczek, 10 minut oczekiwania na towar, 15 minut przerwy i 10 minut bez ustalonego przebiegu. Odcinki się nie nakładają, a wszystkie paczki zaczęto i skończono w tych 25 minutach.
Wynik wynosi 20 paczek na godzinę obejmującą cały wskazany okres. W odniesieniu wyłącznie do 25 minut pakowania daje 20 ÷ 25 × 60 = 48 paczek na godzinę takiej czynności. Druga liczba nie oznacza, że stanowisko wyśle 48 paczek w każdej kolejnej godzinie. Pomija oczekiwanie, przerwę i czas nieustalony. Obie wartości wymagają podpisu określającego zakres.
Zmiana reguły może zmienić sam wynik
Jeżeli używany raport dzieli pracę na podstawie długości luk, sprawdź jego instrukcję. Nie zakładaj, że program odejmuje cały odstęp: może stosować inną regułę. Po zmianie sposobu liczenia oznacz datę i nie porównuj bezpośrednio wyniku sprzed zmiany z nowym, jakby mierzono to samo.
Gdy masz dostęp do przeliczenia istniejących danych, zestaw ten sam okres według obu reguł. Różnica pokaże wpływ ustawienia, nie zmianę zachowania zespołu. Jeżeli takiego porównania nie da się wykonać, zachowaj oba okresy jako nieporównywalne w tym zakresie.
Przy potwierdzonym oczekiwaniu na towar zajmij się uzupełnianiem stanowiska; przy brakach zapisu popraw sposób rejestracji. Szerszy dobór miary wyjaśnia poradnik o zamówieniach i pozycjach na godzinę, a porównanie całego przepływu opisuje tekst o czasie kompletacji i oczekiwaniu. Pojedyncza luka pozostaje pytaniem o proces, dopóki nie znasz jej przyczyny.