Skaner odczytał datę. Czy to produkcja, pakowanie czy koniec ważności?

Po zeskanowaniu etykiety sprawdź nie tylko cyfry daty, lecz także jej znaczenie. Data produkcji nie powinna po cichu stać się terminem ważności. Taki błąd może pozostać niewidoczny, jeżeli kontrola ogranicza się do sygnału skanera i obecności jakiejkolwiek daty w formularzu. Odbieraj razem wartość, rodzaj daty i produkt, którego dotyczą.

Cztery podobne zapisy, cztery różne informacje

W GS1 znaczenie danych określają Identyfikatory Zastosowań, nazywane również AI. Oznaczenie 11 dotyczy daty produkcji, 13 daty pakowania, 15 daty „najlepsze do”, a 17 terminu ważności. W tych polach stosowany jest zapis rok, miesiąc, dzień w sześciu cyfrach. Źródło: tabela identyfikatorów GS1 Finland. To nie cztery zamienne nazwy jednego pola.

Wytyczne etykiety logistycznej GS1, części 4.6 i 4.9 również rozdzielają te rodzaje dat. Wskazują znaczenie zgodności informacji na etykiecie logistycznej i samym produkcie. Nie wnioskuj z istnienia pola, że dostawca musi umieścić na każdej etykiecie wszystkie wymienione daty.

Przygotuj oczekiwany wynik przed skanowaniem

Wybierz zatwierdzony wzór etykiety i poproś dostawcę o objaśnienie jej zawartości. W notatce do próby wypisz produkt, rodzaj daty i wartość. Nie zaczynaj od tego, co program akurat pokazał, bo łatwo wtedy uznać jego odpowiedź za wzorzec. Zaznacz również informacje, których etykieta nie zawiera.

Przykład DEMO: oznaczenie 11 poprzedza wartość 261005, czyli datę produkcji 5 października 2026 roku. Oznaczenie 13 z wartością 261007 opisuje pakowanie 7 października. Nie wynika z tego termin końca przydatności. Nie dopisuj arbitralnie liczby miesięcy i nie przenoś drugiej daty do pola ważności tylko dlatego, że jest późniejsza.

Sprawdź także brak oczekiwanej daty

Przygotuj drugą próbkę, w której występuje data produkcji, ale brak daty potrzebnej do decyzji o wydaniu. Program powinien zachować to rozróżnienie zgodnie z uzgodnioną obsługą. Jeżeli wymagane dane nie są dostępne, pozostaw sprawę do wyjaśnienia zamiast zatwierdzać wymyśloną wartość. Sam standard kodu nie ustala Twojej procedury dopuszczania towaru.

Dodaj próbkę z inną wartością daty pakowania. Pozwoli to wykryć rozwiązanie, które zawsze bierze pierwszy albo ostatni znaleziony ciąg sześciu cyfr. Etykiety generuj w odpowiednim trybie GS1, na danych demonstracyjnych. Tekst wyglądający podobnie do kodu nie jest wystarczającą próbką do odbioru skanera i programu.

Otwórz zapis ponownie i prześledź dalszy etap

Po przyjęciu sprawdź szczegóły zapisanej operacji. Porównaj rodzaj daty, wartość i powiązanie z partią produktu. Następnie obejrzyj raport albo ekran wykorzystywany przy wydaniu. Dobrze nazwane pole na przyjęciu nie wystarczy, jeśli dalszy dokument podpisuje tę samą wartość jako termin ważności.

Problemy z rozdzielaniem elementów odczytu opisuje poradnik o danych GS1 DataMatrix. Dopiero po potwierdzeniu znaczenia dat warto oceniać kolejność wydawania partii. W notatce odbioru zapisz, które rodzaje dat sprawdzono i jak obsługiwany jest brak wymaganej informacji.

Źródła

• GS1 Finland, Data content of the GS1 2D code — tabela Application Identifiers
• GS1 Logistic Label Guideline 1.3, części 4.6 i 4.9

Powiązane materiały