Promocja rusza jutro. Skąd wziąć najniższą cenę z 30 dni?
Przekreślona cena z wczoraj nie musi być właściwym punktem odniesienia dla promocji. Przed uruchomieniem kampanii sprawdź, jaką historię ceny naprawdę masz.
Baner jest gotowy, produkty wybrane, a promocja ma ruszyć rano. W arkuszu widnieją jednak tylko dwie kolumny: cena dotychczasowa i nowa. To za mało, żeby ustalić najniższą cenę z okresu poprzedzającego obniżkę. Zacznij od historii konkretnej oferty, zanim zatwierdzisz komunikaty dla klientów.
Co trzeba pokazać kupującemu
UOKiK wyjaśnia, że przy informowaniu o obniżeniu ceny obok ceny aktualnej trzeba podać najniższą cenę, która obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką. Dotyczy to również sprzedaży internetowej i reklamy. Jeżeli produkt sprzedajesz krócej, punktem odniesienia jest najniższa cena od rozpoczęcia sprzedaży do wprowadzenia obniżki. Dla produktów szybko psujących się lub z krótkim terminem przydatności obowiązuje odrębna zasada: cena sprzed pierwszej obniżki.
Poniższa propozycja kontroli dotyczy zwykłej promocji produktu, który jest w sprzedaży dłużej niż miesiąc. Nie przenoś jej bez sprawdzenia na towary szybko psujące się, programy lojalnościowe ani złożone akcje rabatowe.
Zbuduj oś czasu jednej oferty
Wybierz produkt i konkretny wariant. Zapisz planowany początek obniżki, a następnie odtwórz ceny z poprzedzających go 30 dni. Przy każdej zmianie zachowaj moment rozpoczęcia jej obowiązywania i źródło: historię w sklepie, zapis z używanego narzędzia albo zatwierdzony rejestr zmian. Sam bieżący cennik nie pokazuje cen wcześniejszych.
Sprawdź, czy zebrane zapisy pokrywają cały potrzebny okres. Brak zmiany przez kilka dni może oznaczać utrzymywanie tej samej ceny, ale brak danych nie daje takiego potwierdzenia. Nie uzupełniaj luk przypuszczeniem osoby, która pamięta poprzednią kampanię. Oznacz lukę i ustal, czy istnieje inne wiarygodne źródło historii.
Nie zastępuj minimum ceną regularną
Przykład DEMO: dotychczasowa cena wynosi 120 zł, nowa ma wynosić 90 zł, a przez część badanego okresu produkt kosztował 80 zł. Najniższa z tych cen to 80 zł. Wpisanie 120 zł do pola najniższej ceny byłoby sprzeczne z przygotowaną historią. Cena 90 zł jest o 10 zł wyższa od minimum, choć niższa od ceny dotychczasowej. Nie prezentuj w takim układzie 90 zł jako ceny promocyjnej i nie reklamuj rabatu liczonego od 120 zł. Samo dopisanie minimum 80 zł nie naprawia takiego komunikatu. Zmień cenę lub sposób prezentacji kampanii. UOKiK wyjaśnia, że korzyść z obniżki trzeba odnosić do najniższej ceny z właściwego okresu. To proste porównanie własnych założeń, bez danych rzeczywistego sklepu.
Przed zatwierdzeniem akcji oddziel więc trzy informacje: cenę aktualną, cenę regularną i wymagany punkt odniesienia. Jeżeli arkusz miesza je w jednej kolumnie „stara cena”, popraw jego opis. Inaczej osoba ustawiająca kampanię może wykonać polecenie zgodnie z plikiem, a klient zobaczy błędną informację.
Przejdź drogę od reklamy do produktu
Po przygotowaniu danych obejrzyj miejsca, w których sklep informuje o promocji: reklamę, listę produktów i kartę wybranego wariantu. Sprawdź je także na telefonie. Zapisz treść komunikatu, cenę oraz moment sprawdzenia. Ta sama nazwa produktu nie wystarczy, jeżeli baner dotyczy innego wariantu niż otwarta karta.
Wyznacz osobę zatwierdzającą historię oraz osobę sprawdzającą widok kupującego. Gdy minimum jest nieustalone, pozostaw dany produkt poza przygotowaną kampanią do czasu wyjaśnienia. Zatwierdzony plik powinien pozwalać odtworzyć, skąd pochodzi każda cena i do jakiego okresu się odnosi. Samo polecenie „ustaw promocję” tego nie zapewnia.
Przy kolejnej kampanii ponownie wyznacz badany okres. Raz ustalona najniższa cena nie staje się stałą cechą produktu. Zachowaj poprzednią kontrolę jako historię decyzji, lecz nie kopiuj jej wyniku bez sprawdzenia nowych dat i zapisów.